کنترل سهمیه سوخت ناوگان با GPS | راهکار کاهش هدررفت
کنترل سهمیه سوخت ناوگان با GPS به سازمانها کمک میکند تا با بررسی موقعیت خودروها، مسیرهای پیمودهشده و اطلاعات عملکردی وسایل نقلیه، نظارت دقیقتری بر نحوه استفاده از سوخت داشته باشند. زمانیکه تعداد خودروهای سازمانی زیاد است، کنترل دستی سهمیه و مصرف سوخت دشوار میشود و احتمال بروز خطا یا هدررفت منابع افزایش پیدا میکند. استفاده از ردیاب GPS در کنار نرمافزار مدیریت ناوگان، امکان ثبت و تحلیل اطلاعات تردد را فراهم میکند تا مدیران بتوانند مصرف سوخت را بهتر ارزیابی کنند و موارد غیرعادی را برای بررسی بیشتر شناسایی کنند.
البته، GPS بهتنهایی میزان واقعی سوخت داخل باک را اندازهگیری نمیکند. برای دسترسی به اطلاعات دقیق سطح سوخت یا میزان مصرف، ممکن است اتصال به سنسور سوخت، تجهیزات جانبی یا اطلاعات قابل دریافت از سیستم الکترونیکی خودرو لازم باشد. بنابراین، کنترل سهمیه سوخت ناوگان با GPS زمانی نتیجه بهتری دارد که تجهیزات ردیابی، ابزارهای اندازهگیری و نرمافزار مدیریتی متناسب با نیاز سازمان انتخاب شوند.
چرا کنترل سهمیه سوخت ناوگان اهمیت دارد؟
سوخت یکی از هزینههای مهم در سازمانهایی است که تعداد زیادی خودرو، کامیون یا ماشینآلات عملیاتی دارند. شرکتهای حملونقل، مجموعههای پخش و توزیع، سازمانهای خدمات شهری و ناوگانهای صنعتی برای انجام فعالیتهای روزانه به سوخت وابستهاند. اگر سهمیه سوخت بدون بررسی عملکرد واقعی خودروها تخصیص پیدا کند، ممکن است بخشی از منابع بهدرستی مصرف نشود یا امکان شناسایی دلایل افزایش مصرف وجود نداشته باشد.
مدیریت سهمیه فقط به تعیین مقدار سوخت اختصاصیافته به هر خودرو محدود نیست. همچنین، سازمان باید بتواند میزان فعالیت خودرو، مسافت پیمودهشده، نوع مأموریت و اطلاعات مصرف را در کنار یکدیگر بررسی کند. برای مثال، مصرف بالای یک خودرو ممکن است بهدلیل پیمودن مسیر طولانیتر، ترافیک، بار سنگین، نقص فنی یا نحوه رانندگی باشد. بدون اطلاعات کافی، تشخیص علت اصلی این اختلاف دشوار خواهد بود.
کنترل سهمیه سوخت ناوگان با GPS به مدیران کمک میکند تا اطلاعات تردد را با دادههای مصرف سوخت مقایسه کنند و تصمیمهای دقیقتری بگیرند. مهمترین دلایل اهمیت این فرایند عبارتاند از:
- جلوگیری از هدررفت منابع: بررسی عملکرد خودروها میتواند موارد مصرف غیرعادی یا استفاده خارج از برنامه را مشخص کند.
- افزایش شفافیت: اطلاعات ثبتشده از مسیر و زمان فعالیت، مبنای دقیقتری برای بررسی عملکرد خودروها فراهم میکند.
- تخصیص متناسب سهمیه: سازمان میتواند نیاز سوخت خودروها را با توجه به نوع مأموریت و میزان فعالیت آنها ارزیابی کند.
- شناسایی مصرف غیرعادی: مقایسه دادههای تردد و مصرف میتواند به شناسایی خودروهایی که نیازمند بررسی بیشتر هستند کمک کند.
- بهبود برنامهریزی عملیاتی: تحلیل اطلاعات ناوگان، امکان اصلاح مسیرها و مدیریت بهتر مأموریتها را فراهم میکند.
برای سازمانهایی که به دنبال راهکاری یکپارچه برای پایش مصرف و عملکرد خودروها هستند، بررسی راهکار مدیریت سوخت ناوگان میتواند نقطه شروع مناسبی برای شناخت امکانات موردنیاز باشد.
GPS چگونه به کنترل سهمیه سوخت ناوگان کمک می کند؟
ردیاب GPS اطلاعات موقعیت مکانی و تردد خودرو را ثبت و به سامانه مربوطه ارسال میکند. این اطلاعات بهتنهایی مقدار سوخت مصرفشده را نشان نمیدهند؛ اما میتوانند در کنار دادههای مصرف سوخت، برای تحلیل عملکرد خودروها استفاده شوند. بهعنوان مثال، مدیر ناوگان میتواند مسافت پیمودهشده یک خودرو را با میزان سوخت مصرفی آن مقایسه کند و در صورت مشاهده اختلاف غیرعادی، موضوع را بررسی کند.
در صورت استفاده از تجهیزات تکمیلی مانند سنسور سطح سوخت یا اتصال به اطلاعات قابل دریافت از سیستم خودرو، امکان دسترسی به دادههای دقیقتری درباره وضعیت سوخت نیز، وجود دارد. نوع اطلاعات قابل اندازهگیری به مدل خودرو، تجهیزات نصبشده و قابلیتهای سامانه بستگی دارد.
مدیریت مصرف سوخت در ناوگانهای سازمانی، بهویژه در مجموعههای خدمات شهری، تنها به بررسی میزان سوخت مصرفشده محدود نمیشود. شهرداریها برای کنترل عملکرد خودروهای خدماتی، ماشینآلات عمرانی و وسایل نقلیه جمعآوری پسماند، به اطلاعات دقیقتری از موقعیت، مسیرهای تردد و نحوه فعالیت تجهیزات نیاز دارند. استفاده از راهکارهای نظارت بر ناوگان شهری به مدیران کمک میکند تا عملکرد خودروها را بهتر ارزیابی کنند، ترددهای غیرضروری را شناسایی کنند و مدیریت منابع و سوخت را به شکل مؤثرتری انجام دهند.
مهمترین کاربردهای GPS در فرآیند کنترل سوخت عبارتاند از:
۱. بررسی مسیرهای پیموده شده
یکی از عوامل مؤثر بر مصرف سوخت، مسافت و مسیر حرکت خودرو است. با ثبت مسیرهای پیمودهشده میتوان بررسی کرد که هر خودرو چه مسافتی را طی کرده و آیا مسیر انتخابشده با برنامه مأموریت تناسب داشته است یا خیر. این اطلاعات به شناسایی مسیرهای طولانی یا ترددهای غیرضروری کمک میکند.
۲. مقایسه میزان فعالیت خودروها
دو خودرو از یک ناوگان ممکن است سهمیه مشابهی داشته باشند، اما میزان فعالیت آنها یکسان نباشد. همچنین بررسی مسافت طیشده، ساعات فعالیت و نوع مأموریت کمک میکند تا مصرف سوخت در ارتباط با میزان کارکرد خودرو تحلیل شود. در نتیجه، تصمیمگیری درباره سهمیهبندی میتواند بر اساس اطلاعات واقعیتری انجام شود.
۳. بررسی توقف ها و زمان روشنبودن خودرو
روشنماندن موتور در زمان توقف، بهویژه در خودروهای سنگین و ناوگان عملیاتی، میتواند باعث مصرف سوخت بدون پیمودن مسافت شود. همچنین، اطلاعات مربوط به توقف و وضعیت روشن یا خاموش بودن موتور، در صورت پشتیبانی تجهیزات و سامانه، میتواند برای شناسایی این وضعیتها مورد استفاده قرار بگیرد.
۴. شناسایی تغییرات غیرعادی سطح سوخت
در صورت نصب سنسور مناسب و اتصال آن به سامانه، میتوان تغییرات سطح سوخت مخزن را بررسی کرد. همچنین، کاهش ناگهانی سطح سوخت یا تغییراتی که با میزان پیمایش خودرو تناسب ندارند، ممکن است نیازمند بررسی بیشتر باشند. البته هر تغییر غیرعادی الزاماً به معنی سرقت یا تخلیه غیرمجاز سوخت نیست و باید شرایط خودرو، خطای اندازهگیری و نحوه نصب تجهیزات نیز بررسی شود.
۵. تحلیل مصرف سوخت در کنار اطلاعات تردد
ترکیب دادههای GPS با اطلاعات مصرف سوخت، تصویر دقیقتری از عملکرد ناوگان ارائه میدهد. برای مثال، اگر دو خودرو مسافت مشابهی را طی کرده باشند اما مصرف سوخت متفاوتی ثبت کنند، مدیر میتواند عواملی مانند نوع خودرو، وزن بار، شرایط مسیر، وضعیت فنی و رفتار راننده را بررسی کند.
چه عواملی باعث هدررفت سهمیه سوخت ناوگان می شوند؟
هدررفت سوخت همیشه ناشی از تخلف یا استفاده غیرمجاز نیست. گاهی برنامهریزی نامناسب مسیر، شرایط ترافیکی، نقص فنی خودرو یا نحوه رانندگی باعث افزایش مصرف میشود. برای کنترل سهمیه سوخت ناوگان، ابتدا باید عوامل مؤثر بر مصرف شناسایی شوند تا بتوان برای هرکدام راهکار مناسبی در نظر گرفت.
۱. ترددهای خارج از برنامه
حرکت خودرو در مسیرهایی که با مأموریت تعریفشده ارتباطی ندارند، میتواند باعث افزایش مسافت پیمودهشده و مصرف سوخت شود. در عینحال، ثبت مسیرهای واقعی و مقایسه آنها با برنامه مأموریت، امکان شناسایی این موارد را فراهم میکند.
۲. انتخاب مسیرهای طولانی و پرترافیک
مسیر نامناسب میتواند زمان حرکت و میزان مصرف سوخت را افزایش دهد. در ناوگانهای پرتردد، بررسی مسیرهای تکرارشونده و مقایسه گزینههای مختلف میتواند به بهبود برنامهریزی کمک کند. البته، انتخاب مسیر به عواملی مانند محدودیت تردد، شرایط جاده و زمان تحویل نیز، وابسته است.
۳. روشن ماندن طولانی موتور در زمان توقف
در برخی مأموریتها، خودرو برای مدت طولانی متوقف میماند اما موتور آن خاموش نمیشود. این وضعیت میتواند بدون افزایش مسافت پیمودهشده، مصرف سوخت ایجاد کند. بررسی زمان توقف و وضعیت موتور، در صورت وجود تجهیزات لازم، به شناسایی این الگو کمک میکند.
۴. رانندگی نامناسب
شتابگیریهای ناگهانی، ترمزهای شدید و رانندگی با سرعت نامتناسب با شرایط مسیر میتوانند بر مصرف سوخت تأثیر بگذارند. اطلاعات مربوط به رفتار راننده، در صورت پشتیبانی ردیاب و نرمافزار، میتواند برای آموزش و اصلاح شیوه رانندگی مورد استفاده قرار بگیرد.
۵. نقص فنی و نگهداری نامناسب خودرو
مشکلات فنی مانند اختلال در سیستم سوخترسانی، فشار نامناسب باد لاستیکها یا ایراد در بخشهای مختلف موتور ممکن است مصرف سوخت را افزایش دهند. اطلاعات تردد و مصرف میتواند به شناسایی خودروهای نیازمند بررسی کمک کند؛ اما تشخیص قطعی علت افزایش مصرف به بررسی فنی خودرو نیاز دارد.
۶. نبود اطلاعات دقیق از مصرف واقعی
اگر سازمان فقط به مقدار سوخت تخصیصیافته یا فاکتورهای سوختگیری دسترسی داشته باشد، ممکن است نتواند مصرف واقعی خودرو را بهدرستی ارزیابی کند. ثبت اطلاعات مصرف با تجهیزات مناسب و تطبیق آن با دادههای تردد نیز، امکان تحلیل دقیقتری ایجاد میکند.
نرم افزار مدیریت ناوگان چه نقشی در مدیریت سوخت دارد؟
اطلاعات GPS زمانی برای مدیریت سوخت ارزشمندتر میشود که در یک سامانه نرمافزاری قابل مشاهده، دستهبندی و تحلیل باشد. نرمافزار مدیریت ناوگان میتواند اطلاعات خودروها را در کنار هم نمایش دهد و امکان بررسی مسیر، زمان فعالیت و گزارشهای مرتبط را فراهم کند. در صورت اتصال تجهیزات اندازهگیری سوخت، دادههای مربوط به سطح یا مصرف سوخت نیز میتوانند در فرایند تحلیل مورد استفاده قرار بگیرند.
همچنین، بهکمک یک سامانه مناسب، مدیران میتوانند بهجای بررسی جداگانه اطلاعات هر خودرو، وضعیت بخشهای مختلف ناوگان را در یک محیط متمرکز دنبال کنند. این موضوع بهخصوص برای شرکتهایی اهمیت دارد که تعداد زیادی خودرو در شهرها یا مناطق مختلف دارند.
قابلیتهای موردنیاز برای مدیریت سوخت در نرمافزار ناوگان میتواند شامل موارد زیر باشد:
- مشاهده موقعیت خودروها: بررسی موقعیت و وضعیت تردد خودروهای ناوگان.
- گزارش مسیر و مسافت: مشاهده مسیرهای طیشده و مقایسه میزان پیمایش خودروها.
- ثبت اطلاعات سوخت: نمایش دادههای مصرف یا سطح سوخت در صورت اتصال تجهیزات سازگار.
- گزارشگیری دورهای: بررسی اطلاعات ناوگان در بازههای زمانی مشخص برای مقایسه عملکرد.
- مدیریت کاربران: تعیین سطح دسترسی افراد مختلف به اطلاعات و گزارشهای ناوگان.
- تحلیل عملکرد خودروها: مقایسه اطلاعات تردد و مصرف برای شناسایی موارد نیازمند بررسی.
برای آشنایی با امکانات یک راهکار نرمافزاری در این حوزه، میتوانید صفحه سامانه مدیریت ناوگان اورنگ را بررسی کنید. انتخاب سامانه باید بر اساس نوع خودروها، تجهیزات قابل اتصال و گزارشهایی انجام شود که سازمان واقعاً به آنها نیاز دارد.
چگونه سهمیه سوخت ناوگان را با اطلاعات GPS مدیریت کنیم؟
برای مدیریت مؤثر سهمیه سوخت، لازم است اطلاعات تخصیص سوخت با میزان فعالیت واقعی خودروها مقایسه شود. این فرآیند نباید فقط بر اساس یک شاخص مانند مسافت طیشده انجام شود؛ چرا که نوع خودرو، وزن بار، شرایط مسیر، نوع مأموریت و وضعیت فنی نیز، بر مصرف تأثیر دارند.
یک فرآیند کاربردی برای کنترل سهمیه سوخت ناوگان میتواند شامل مراحل زیر باشد:
- دستهبندی خودروها: خودروها را بر اساس نوع، مدل، کاربری، ظرفیت و واحد سازمانی تفکیک کنید.
- ثبت سهمیه تخصیصیافته: مقدار سوخت اختصاصیافته به هر خودرو را در یک بازه زمانی مشخص ثبت کنید.
- جمعآوری اطلاعات تردد: با استفاده از GPS، مسافت پیمودهشده، مسیرها و زمان فعالیت خودروها را بررسی کنید.
- ثبت دادههای مصرف واقعی: در صورت نیاز به اندازهگیری دقیق، از سنسور سوخت یا تجهیزات سازگار استفاده کنید و اطلاعات را با دادههای سوختگیری تطبیق دهید.
- مقایسه مصرف و عملکرد: مصرف ثبتشده را با میزان پیمایش، نوع مأموریت و شرایط کاری خودرو مقایسه کنید.
- شناسایی موارد غیرعادی: خودروهایی را که اختلاف قابلتوجهی در مصرف یا الگوی تردد دارند برای بررسی بیشتر مشخص کنید.
- اصلاح برنامه تخصیص: بر اساس نتایج تحلیل، برنامه سهمیهبندی و مدیریت عملیات را بازبینی کنید.
برای مثال، اگر خودرویی در یک ماه سهمیه مشخصی دریافت کرده اما نسبت به ماه قبل مسافت بیشتری پیموده است، افزایش مصرف لزوماً به معنی هدررفت سوخت نیست. باید نوع مأموریت، مسیرها، بار حملشده و شرایط فنی خودرو نیز بررسی شود. بههمین دلیل، تصمیمگیری درباره سهمیه باید بر پایه مجموعهای از دادهها انجام شود.
تفاوت ردیاب GPS معمولی با سیستم پایش سوخت چیست؟
یکی از نکات مهم هنگام انتخاب تجهیزات، تفاوت میان ردیابی موقعیت خودرو و اندازهگیری مستقیم اطلاعات سوخت است. ردیاب GPS معمولی برای ثبت موقعیت و اطلاعات تردد طراحی شده است؛ اما اندازهگیری سطح سوخت یا تشخیص تغییرات آن به قابلیتهای سختافزاری و اتصالات جداگانه نیاز دارد.
| ویژگی | ردیاب GPS معمولی | سیستم مجهز به پایش سوخت |
|---|---|---|
| موقعیت مکانی | قابل ارائه | قابل ارائه |
| مسیر پیمودهشده | قابل ثبت و بررسی | قابل ثبت و بررسی |
| زمان حرکت و توقف | بسته به امکانات دستگاه و سامانه | بسته به امکانات دستگاه و سامانه |
| اندازهگیری سطح سوخت | معمولاً نیازمند تجهیزات تکمیلی | در صورت نصب سنسور سازگار |
| بررسی تغییرات سوخت | محدود به اطلاعات تردد و دادههای موجود | با استفاده از دادههای سنسور یا سیستم خودرو |
| تحلیل مصرف | با تطبیق دادههای تردد و اطلاعات سوختگیری | با دادههای تکمیلی سوخت، در صورت پشتیبانی سامانه |
بنابراین، اگر هدف سازمان فقط مشاهده موقعیت خودروها و بررسی مسیرها باشد، ممکن است یک ردیاب GPS متناسب با این نیاز کافی باشد. اما اگر اندازهگیری سطح سوخت، بررسی تغییرات مخزن یا تحلیل دقیقتر مصرف مدنظر است، باید سازگاری دستگاه با سنسور سوخت و امکانات نرمافزار نیز، بررسی شود.
نقش کنترل سوخت در کاهش هزینههای ناوگان و افزایش ایمنی
مدیریت سوخت فقط به کاهش هزینه خرید سوخت محدود نمیشود. بررسی دقیق عملکرد خودروها میتواند به بهبود برنامهریزی، کاهش ترددهای غیرضروری و افزایش نظم در عملیات حملونقل کمک کند. زمانی که مسیرها و رفتار رانندگی بهصورت منظم ارزیابی شوند، سازمان میتواند علاوهبر مدیریت مصرف، برای بهبود شرایط کاری رانندگان و کاهش ریسکهای عملیاتی نیز اقدام کند.
برای نمونه، شناسایی سرعتهای غیرمتعارف یا رانندگی پرخطر، در صورت پشتیبانی تجهیزات، میتواند بخشی از فرایند ارزیابی رانندگان باشد. این اطلاعات در کنار آموزش و نظارت سازمانی میتوانند به افزایش ایمنی حمل و نقل کمک کنند.
از طرف دیگر، کاهش مسیرهای غیرضروری و بهبود برنامه حرکت خودروها ممکن است زمان انجام مأموریتها را کاهش دهد و استفاده از منابع ناوگان را بهینهتر کند. در نتیجه، مدیریت سوخت و مدیریت عملکرد خودروها بهتر است بهعنوان دو بخش مرتبط از یک برنامه جامع مدیریت ناوگان در نظر گرفته شوند.
هنگام انتخاب سامانه مدیریت سوخت ناوگان به چه نکاتی توجه کنیم؟
انتخاب سامانه مناسب باید بر اساس نیازهای عملیاتی سازمان انجام شود. برخی مجموعهها فقط به مشاهده موقعیت و مسیر خودروها نیاز دارند؛ درحالیکه، سازمانهای بزرگتر ممکن است به ثبت اطلاعات سوخت، گزارشگیری پیشرفته و اتصال تجهیزات تکمیلی احتیاج داشته باشند.
پیش از انتخاب راهکار، معیارهای زیر را بررسی کنید:
- سازگاری با خودروها: دستگاه باید با نوع خودروها و ماشینآلات ناوگان سازگار باشد.
- امکان اتصال به سنسور سوخت: اگر اندازهگیری سطح سوخت ضروری است، پشتیبانی سختافزار و نرمافزار از سنسور مناسب را بررسی کنید.
- دقت و کیفیت دادهها: روش اندازهگیری، دقت اطلاعات و نحوه ثبت دادهها اهمیت زیادی دارد.
- گزارشگیری کاربردی: سامانه باید گزارشهایی متناسب با نیاز مدیران ناوگان ارائه دهد.
- مقایسه عملکرد خودروها: امکان بررسی اطلاعات خودروها در بازههای زمانی مختلف به تصمیمگیری بهتر کمک میکند.
- امنیت و سطح دسترسی: اطلاعات ناوگان باید در اختیار کاربران مجاز قرار بگیرد.
- پشتیبانی فنی: نصب، راهاندازی، آموزش و خدمات پس از فروش را در فرایند انتخاب در نظر بگیرید.
- هزینه نهایی: قیمت دستگاه، سنسورها، نصب، ارتباط و استفاده از نرمافزار را با هم محاسبه کنید.
همچنین، بهتر است پیش از خرید، مشخص کنیم که چگونه بهترین سامانه مدیریت ناوگان را انتخاب کنیم و کدام قابلیتها برای نوع فعالیت سازمان ضروری هستند. البته، انتخاب یک نرمافزار صرفاً بر اساس تعداد امکانات آن، لزوماً بهمعنی تناسب بیشتر با نیازهای مجموعه نیست.
کلام آخر؛ از ثبت اطلاعات تا کاهش هدررفت با کنترل سهمیه سوخت
کنترل سهمیه سوخت ناوگان با GPS زمانی اثربخش است که اطلاعات موقعیت و تردد خودروها در کنار دادههای واقعی مصرف سوخت بررسی شوند. ردیاب GPS امکان مشاهده مسیرها، مسافت پیمودهشده و زمان فعالیت خودروها را فراهم میکند و در صورت استفاده از سنسور سوخت یا تجهیزات سازگار، میتوان اطلاعات دقیقتری درباره وضعیت مخزن و مصرف نیز، به دست آورد. این دادهها به مدیران کمک میکنند تا خودروهای دارای مصرف غیرعادی را شناسایی کنند، مسیرهای غیرضروری را کاهش دهند و سهمیه سوخت را متناسبتر با نیاز عملیاتی ناوگان مدیریت کنند.
البته، افزایش یا کاهش مصرف باید با در نظر گرفتن نوع خودرو، وزن بار، شرایط مسیر، وضعیت فنی و نوع مأموریت تحلیل شود. استفاده از یک نرمافزار مدیریت ناوگان مناسب نیز باعث میشود اطلاعات در قالب گزارشهای قابل بررسی در اختیار مدیران قرار بگیرد. اگر سازمان شما هم بهدنبال نظارت دقیقتر بر خودروها و مدیریت بهتر منابع سوخت است، بررسی امکانات سامانه مدیریت ناوگان اورنگ میتواند به شناخت راهکارهای قابل استفاده کمک کند.
برای آشنایی بیشتر با خدمات و راهکارهای این مجموعه نیز، میتوانید به وبسایت اورنگ پژوهان پارسه مراجعه کنید.
سؤالات متداول درباره کنترل سهمیه سوخت ناوگان
آیا GPS میتواند میزان مصرف سوخت خودرو را اندازه گیری کند؟
GPS معمولی بهتنهایی میزان واقعی سوخت مصرفشده را اندازهگیری نمیکند. برای دسترسی به اطلاعات سطح سوخت یا مصرف، ممکن است به سنسور سوخت، اتصال به سیستم خودرو یا تجهیزات تکمیلی نیاز باشد.
چگونه می توان با GPS هدررفت سهمیه سوخت را شناسایی کرد؟
با بررسی مسیرهای پیمودهشده، زمان فعالیت و توقف خودروها و مقایسه این اطلاعات با دادههای سوختگیری یا مصرف واقعی، میتوان موارد غیرعادی را شناسایی و برای بررسی بیشتر اقدام کرد.
آیا نصب ردیاب برای مدیریت سهمیه سوخت ناوگان کافی است؟
اگر هدف فقط بررسی موقعیت و مسیر خودروها باشد، ردیاب GPS میتواند اطلاعات موردنیاز را فراهم کند. اما برای اندازهگیری دقیق سطح سوخت یا مصرف، ممکن است تجهیزات تکمیلی و نرمافزار سازگار لازم باشد.
سنسور سوخت چه کاربردی در مدیریت ناوگان دارد؟
سنسور سوخت میتواند اطلاعات مربوط به سطح سوخت مخزن را اندازهگیری کند و در صورت اتصال به سامانه مدیریت ناوگان، امکان بررسی تغییرات سطح سوخت و تحلیل دادههای مرتبط را فراهم کند.
چه عواملی باید در تخصیص سهمیه سوخت خودروها در نظر گرفته شوند؟
نوع خودرو، میزان پیمایش، نوع مأموریت، وزن بار، شرایط مسیر، وضعیت فنی و الگوی مصرف از جمله عواملی هستند که باید هنگام ارزیابی نیاز سوخت خودروهای ناوگان در نظر گرفته شوند.




دیدگاه خود را ثبت کنید
تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟در گفتگو ها شرکت کنید.